Paragliding is de makkelijkste manier om echt te vliegen. Bovendien is het niet moeilijk te leren. We nodigen iedereen uit om het te komen proberen.
We hoeven het eigenlijk niet meer uit te leggen. Vliegen, zo vrij als een vogel. In stilte, in een comfortabel zitje het landschap onder je door zien glijden. Sierlijke vleugels die langzaam en geruisloos door de lucht zweven. Cirkelen in thermiek, samen met roofvogels. Wie wil dat niet?
Ons vliegtoestel bestaat uit slechts textiel en lijnen. Het moderne, lichtgewicht, hi-tech materiaal past makkelijk in een rugzak en het geheel weegt slechts 5 tot 15 kilo.
Paragliding is eenvoudig te leren
Paragliding, ook wel parapente, is niet moeilijk en daarom snel te leren. Iedereen van veertien jaar en ouder kan starten met een opleiding tot paraglidingpiloot. Binnen enkele lesdagen vlieg je al solo aan je eigen scherm door de lucht. Maar je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om als passagier mee te vliegen met een ervaren tandempiloot.
Parapente werd aanvankelijk alleen in de bergen beoefend. In Nederland is het lastig een helling te vinden, hoewel het duinsoaren aan de kust ons de mogelijkheid geeft om eindeloos te zweven. Dankzij de lier-methode wordt ook in Nederland praktisch ieder weekend gevlogen.Met behulp van thermiek kun je ook in ons land lange vluchten maken. Dit wordt steeds beter mogelijk, omdat de kwaliteit en techniek van de schermen steeds verder wordt verbeterd. Er zijn al ongelooflijke afstanden van bijna tweehonderd kilometer gevlogen.
Paragliding is een risicosport maar geen gevaarlijke sport. Het is een veilige sport zolang je geen onnodige risico’s neemt. Het grootste risico? Je raakt verslaafd aan paragliden! Ben je eenmaal verslaafd, dan kom je er maar moeilijk vanaf.
Paragliders zijn ontwikkeld uit parachutes. In de jaren zeventig ontdekten enkele pioniers dat je met een parachute ook van een helling kunt starten en vliegen. Het parapente was geboren. ‘Para’ komt van de parachute, ‘pente’ van het Franse woord voor helling. Maar in tegenstelling tot een parachute, die er voor zorgt dat de val afgeremd wordt, gaat het er bij paragliding juist om zolang mogelijk in de lucht te blijven. Echt vliegen dus.
Je vliegt met het meest eenvoudige (zweef)vliegtuig dat je je kunt indenken. De vleugel, of het scherm, is zodanig gemaakt dat deze door de wind tijdens het starten gevuld wordt en de typische vleugelvorm aanneemt waardoor je kunt vliegen. Via sterke lijnen hangt het zitje (harnas) onder de vleugel. In het zitje bevindt zich een noodparachute.
Doordat de vleugel is gemaakt van dun doek, kan deze worden opgevouwen tot een klein pakketje. Het geheel van vleugel, lijnen, harnas, helm, noodparachute en instrumenten past in een grote rugzak. Het totale gewicht van een complete paragliding-uitrusting ligt tegenwoordig tussen de 5 en 15 kilo.
De vleugel zelf bestaat uit een boven- en onderdoek dat door tussenschotten, ribben genaamd, aan elkaar zit. Alleen aan de voorkant van de vleugel zijn openingen. Hierdoor kan de vleugel zich bij de start vullen met lucht. Eenmaal gevuld, geven de ribben de vleugel zijn typische vleugelvorm, waarmee een opwaartse kracht ontstaat. Deze ‘lift’ laat het toestel, en de piloot vliegen!
Bij de start wordt de vleugel omhoog getrokken en neemt de je een aanloop waardoor je snelheid opbouwt om het paraglidingtoestel te laten vliegen. Wanneer je eenmaal voldoende voorwaartse snelheid hebt, tilt het paraglidingtoestel je los van de grond en je vliegt.
Met behulp van thermiek is het mogelijk vele uren te blijven vliegen en vele kilometers ver te komen. De records liggen op dit moment op meer dan 500 kilometer ver tijdens vluchten van meer dan 10 uur!
Een keer paragliding proberen? Dat kan! Om te kijken of de sport iets voor je is kan je bij verschillende verenigingen paragliding een keer uitproberen.
Voorwaarden
Andere eisen waaraan je moet voldoen zijn:
Kosten
De kosten om te beginnen met paragliding zijn gemiddeld 500 euro voor een basiscursus.
Materiaal
Materiaal kan je lenen van de club. Voor paragliding hoef je dus geen eigen materiaal te hebben.
Waar
Paragliding kan je door heel Nederland doen. Kijk hier welke locatie het dichtstbij is. Er zijn meerdere locaties en scholen.
Je zal meerdere weken intensief in opleiding moeten om de sport goed te leren. Om echt beter te worden zal je toch wel 50 tot 100 uur gevlogen moeten hebben.
Je haalt een brevet door zowel in de praktijk een luchtwaardigheidsverklaring vanuit een door de KNVvL afdeling Paragliding erkende school te krijgen. Om dit te verkrijgen moet je aan een aantal voorwaarden, die door de KNVvL afdeling Paragliding zijn opgesteld. Daarnaast moet je ook een theorie-examen hebben afgelegd. Heb je deze binnen een afzienbare tijd van elkaar positief ontvangen? Dan kan je je brevet aanvragen. Kijk voor alle informatie op de website van het KEI.
Paragliding kan op verschillende manieren. We lichten hier de verschillen toe tussen thermiekvliegen versus soaren en tussen overlandvliegen versus acro.
Thermiekvliegen of soaren
Thermiekvliegen en soaren zijn twee verschillende vormen van vliegen. Bij thermieken tracht je opstijgende lucht te vinden, om daar al draaiende in mee omhoog te gaan. Thermiek ontstaat doordat de zon de aarde verwarmt, die vervolgens de laag lucht erboven verwarmt. Het soortelijk gewicht van warme lucht is kleiner dan dat van koude lucht, dus wil de warme lucht omhoog. Deze warme lucht komt niet zo maar overal tegelijk los van de grond, maar in de vorm van “bellen”. Om los te komen is een “trigger” nodig, een obstakel waar de lucht tegenop geduwd wordt, of een verschil in de soort grond, een rivier of beekje of een rijdende auto of trein die de lucht beroerd.
Er zijn verhalen van piloten die een kudde schapen volgen. De schapen zorgen er voor dat de warme lucht loslaat en gaat stijgen. Het is bij het thermieken dus zaak dat je de “triggers” weet te zien en kan voorspellen dat daar thermiek loskomt. Bij het soaren wordt gebruik gemaakt van de luchtstroom die tegen een obstakel opblaast. In Nederland wordt dit voornamelijk bij zee, aan de duinen gedaan. Maar de bergen zijn natuurlijk ook prima obstakels waar de lucht tegenop geblazen kan worden.
In de stijgende lucht nabij het obstakel kan dan gezweefd worden. Een ongemotoriseerd luchtvaarttoestel (paraglidingtoestel, delta, zweefvliegtuig) daalt altijd in de lucht, er is ten slotte geen voortstuwing. Als de lucht die tegen een obstakel opblaast net zo hard stijgt als dat jij daalt, blijf je dus op dezelfde hoogte hangen. Aan de Nederlandse kust boven de buitenste duinenrij is het zelfs mogelijk uren lang te blijven hangen en te soaren als de meeuwen doen! In de bergen kom je vaak een combinatie van soaren en thermiekvliegen tegen. Al soarend langs een bergwand kan je ‘wachten’ tot je een thermiekbel tegenkomt. Zak je vanuit de hoogte weer terug, dan kan je weer al soarend wachten tot de volgende thermiekbel … enzovoorts.
Wil je meer weten over soaren of lieren? Lees deze pagina's:
Overlandvliegen of Acro
Overland vliegen (of Cross Country - XC - in het Engels) wil zeggen dat je ergens opstijgt om vervolgens weg te vliegen. Het is mogelijk dat je een driehoek wilt vliegen, om weer te landen op of nabij de plaats waar je vertrokken bent, of juist zo ver mogelijk met de wind mee wilt drijven. Hiervoor is – met name in Nederland – een degelijke kennis in de luchtruimindeling en natuurlijk de meteorologie nodig.
Overland vliegen wordt door vele paraglidingpiloten gezien als het summum van paragliding. In Nederland heb je voor het zelfstandig overland vliegen brevet 3 lier nodig. Acro, of acrobatiekvliegen is natuurlijk volstrekt anders. Het is mogelijk hele steile bochten te draaien waarbij je ongeveer boven je scherm uitkomt, het scherm als helikopterwieken boven je hoofd te laten draaien of een volledige ‘roll” te maken.
De beste acro-piloten in de wereld kunnen zelfs loopings – de infinite tumble genaamd – maken. Om zo ver te komen hebben ze echter veel opzij moeten zetten om erg veel te trainen. Ook duren de vluchten een stuk korter dan een overlandvlucht. Je kunt acro, evenals de wereldkampioenschappen overland vliegen gerust topsport noemen.
In de bergen is paragliding geboren. De bergen hebben voor paragliderpiloten een enorme aantrekkingskracht.
Niet in de laatste plaats omdat je al gelijk op grote hoogte vliegt na je start. Het prachtige uitzicht is een bonus.
De naam zegt het al: bij het bergvliegen start je met je paraglider van een helling af boven een dal. Je hebt dus al meteen een bepaalde starthoogte. Op de helling ligt het scherm achter je en breng je het aan de risers omhoog. Tegelijkertijd begin je te lopen en nadat het scherm keurig boven je staat ben je klaar voor de vlucht.
Eenmaal in de lucht geniet je van het uitzicht probeer je met behulp van de aanwezige thermiek je vlucht zolang mogelijk te laten duren. Anders dan bij vliegen boven vlak land zoals Nederland, maak je in de bergen naast de thermiek ook gebruik van wind die tegen de berghellingen op stroomt. Daarop laat je je al zwevend meenemen naar grote hoogten.
De start voor een bergvlucht ligt steevast op een fantastische plek. Altijd hoog boven het dal met een prachtig uitzicht over de omgeving waar je even later zelf in rondzweeft. Zijn de condities even niet goed genoeg om te vliegen, dan is het geen straf om op de starthelling te wachten en genieten van het uitzicht.
Bergvliegen uitstekend te combineren met vakantie
Wanneer je gaat bergvliegen kom je op plaatsen waar je anders niet snel zou komen. Met een busje, een terreinwagen of zelfs lopend ga je hoog de bergen in op avontuur.Voor ons Nederlanders ligt het voor de hand om het bergvliegen te combineren met een vakantie. De bergen liggen niet zelden in een land met een aangename temperatuur. De Alpen, landen rond de Middellandse Zee of verder weg. Niet alleen zomers is het daar aangenaam maar ook in het voor- en naseizoen. Zelfs in de winter bieden Zuid-Europese of tropische bestemmingen een warm klimaat om te vliegen én vakantie te houden.
Niet vliegende familieleden gaan dan graag met je mee op vliegvakantie.Ben je uitgekeken op een eenvoudig vluchtje van boven naar beneden, dan kun je je in de bergen prima toeleggen op het vliegen van grote afstanden, acrobatische toeren uithalen boven zee of een meer, het vliegen combineren met skiën of avontuurlijke hike&fly tochten ondernemen waarbij je met je paraglider op je rug de bergen in wandelt en vervolgens naar beneden vliegt.
Bergvliegen gaat niet zonder bergen, en soaren niet zonder westelijke wind. Ons vlakke landschap leent zich wel perfect voor het zogenaamde liervliegen. Op veel plaatsen in het land is het mogelijk om een kilometer kabel uit te rollen waarmee je vervolgens enkele honderden meters hoog wordt opgetrokken. Ontdek Nederland vanuit vogelperspectief!
Aandachtig hou je de kabel in de gaten die nu nog slap in het gras ligt. Aan het andere einde van de kabel, bijna een kilometer verderop, draait de liertrommel al. Je ziet hoe de kabel wordt strak getrokken. Nog even tegenhouden, meer spanning … en: lopen! Het scherm komt op, nog een laatste check, een paar passen en de grond verdwijnt onder je voeten.
Je eerste liervlucht vergeet je nooit. Het gevoel dat je losgetrokken wordt van de aarde. Het weiland waar je zojuist nog met beide voeten op stond zie je nu als een postzegel onder je liggen. Het uitzicht breidt zich uit en wordt steeds indrukwekkender. Nog even de lierkabel ontkoppelen en dan begint het echte vrije vliegen. Circa driehonderd hoogtemeters aan luchtruim om in te spelen, oefeningen in te doen, of gewoon te genieten van het unieke uitzicht. Via een radio heb je contact met de instructeur die je ook weer helpt om een veilige landing uit te voeren.
Liervliegen biedt overal in Nederland prachtige uitzichten
De meeste vliegscholen hebben één of meerdere liervelden. Zo zijn er verspreid door het land veel mogelijkheden om te vliegen. De verschillende liervelden hebben elk hun eigen karakter. Zo staan de velden in het zuiden en oosten van het land vaak bekend om mooie thermische omstandigheden, zodat je langer in de lucht kan blijven en zelfs hoogte kan winnen. De velden in het midden en westen van het land kenmerken zich door het fraaie uitzicht op het verkavelde polderlandschap.
Vliegen op een nieuwe plek is altijd weer extra spannend en interessant. Bovendien is het leuk om zo met verschillende vliegers in contact te komen. Op de liervelden worden spannende verhalen uitgewisseld en plannen gemaakt voor vliegreizen.
Liervliegen is niet alleen interessant om het vliegen te leren en daarna naar de bergen te gaan voor het “echte werk”. Lieren blijft interessant, op ieder niveau. Voor cursisten is het een ideale leeromgeving waar je samen je instructeur kan trainen voor een brevet.
Ervaren overlandvliegers laten zich door middel van het zogenaamde traplieren naar een thermiekbel trekken voor kilometerslange vluchten. Je raakt niet uitgelierd!
Bergen van formaat heeft ons tamelijk vlakke land niet. Maar wie heeft er bergen nodig als wij kunnen zweven op de westenwind? Dankzij onze lange kuststrook met vliegbaar “duingebergte” kunnen we regelmatig urenlang vliegen.
Soaren, letterlijk de kunst van het vliegen zonder hoogteverlies. Badgasten en wandelaars staan vol bewondering en verbazing te kijken naar de dansende schermen boven de duinen.
Het is een trucje dat eenvoudig te verklaren is. Zodra de wind uit westelijke richting tegen het duin blaast, wordt de luchtstroom bij de duinen naar boven omgebogen. Op de opwaartse luchtstroom die zo ontstaat kunnen we vliegen. Urenlang, kilometers ver. Bij de juiste wind, met een geschikt scherm en de nodige ervaring kunnen piloten van Wijk aan Zee naar Den Helder vliegen en weer terug!
Soaren geeft je de mogelijkheid om in eigen land vlieguren te maken. Veel “soarders” vliegen namelijk ook in de bergen en kunnen zo eenvoudig en voordelig ervaring opdoen. Omdat voor soaren een stevige wind nodig is, is een goede schermbeheersing noodzakelijk. Niet alleen in de lucht, maar ook op de grond. Voordat je als een zeemeeuw boven de duinen hangt, sta je eerst urenlang te oefenen met het opzetten en controleren van het scherm. De één is na een paar uur al klaar voor een eerste vluchtje, de ander doet er een paar dagen langer over. Iedereen die aan soaren doet, is ooit voortgesleurd door het zand en heeft knarsetandend aan het duin gestaan. De beloning is groot. En heb je het “groundhandelen” en soaren eenmaal onder de knie, kan je op startplaatsen in de bergen ook makkelijker wegkomen. Soms zelfs beter dan de lokale piloten!
Verschillende 'toplocaties' langs de kust
Hoewel het grootste deel van de kustlijn vliegbaar is, is niet iedere locatie even geschikt. De vorm van het duin is een belangrijke factor. Er zijn populaire “soarstekken” en zelfs officiële startplekken. In Zeeland vind je bij Zoutelande het hoogste duin van Nederland met een officiële startplek bovenaan het duin. Deze plek is zeer geschikt bij zuidwestelijke windrichtingen. In Wijk aan Zee bevindt zich de startplek voor vluchten richting Castricum, Egmond of zelfs Den Helder.Ook op de eilanden wordt gevlogen. Verschillende plekken met een eigen karakter, vanuit een bijzonder perspectief!
Inmiddels zijn er veel schermen op de markt die bij uitstek geschikt zijn voor het soaren. Met “gewone” schermen kan je vliegen met windsnelheden van 4 tot 7 m/s. De speciale minivleugels maken het mogelijk om met zeer stevige wind van wel 12 m/s nog te vliegen. Een goede gewoonte is om altijd te kijken wat voor type schermen er al boven het duin hangen, voordat je je eigen scherm uit je pakzak haalt. Hangt er niemand in de lucht, zijn de omstandigheden waarschijnlijk niet goed. Praat met de piloten die aan de grond staan en vraag maar raak! Ze helpen je graag op weg!
Paraglidingtoestellen zijn er in allerlei maten en soorten. Ze zijn er van kleine, snelle tot grote tandemparaglidingtoestellen voor het vliegen met twee personen. Voor de leek is het lastig om de verschillende klassen toestellen te onderscheiden. Ze hebben allen de typische gebogen vorm en alleen in de grootte zijn de verschillen duidelijk zichtbaar.
Maar er zijn grote verschillen tussen de diverse type paraglidingtoestellen. Er wordt vaak gesproken in termen als LTF of EN types. De LTF en EN zijn normeringen die aangeven hoe vriendelijk, fel, prestatiegericht of agressief een paraglidingtoestel reageert op de besturing door de piloot. De klassificatie wordt ontleend aan de Europese EN 926-2 en de Duitse LTF normering.
Over het algemeen is een klasse aan de ‘slankheid’ te zien. De slankheid is de vleugelspanwijdte gedeeld door de gemiddelde koorde (afstand van voor naar achter) van een paraglidingtoestel. Hoe hoger dit getal, hoe slanker (meer vleugelspanwijdte en minder koorde) de vleugel is, des te hoger de klasse en de eisen die aan de piloot gesteld worden.
Schermen ingedeeld in verschillende klassen
In de LTF en EN normeringen wordt het volgende onderscheid gemaakt:
EN A / LTF A: Vriendelijke schermen met passieve veiligheid. Wanneer het vleugelprofiel inklapt zal het zonder actie van de piloot vanzelf binnen een paar seconden weer opengaan. Ter compensatie wordt er ingeleverd op de prestatie van deze schermen. Meestal zijn schoolschermen van het EN A / LTF A type.
EN B / LTF B: Schermen voor zelfstandige piloten die niet heel vaak vliegen en/of kiezen voor vriendelijke schermen die niet te veel inspanning kosten om te besturen. De prestatie is al wel een stuk hoger dan bij EN A / LTF B schermen
EN C / LTF C: Bij deze klasse gaat het al meer om prestatie. De passieve veiligheid is hierdoor minder. Om uit een noodsituatie te komen is een handeling van een piloot af en toe nodig. Dit soort schermen zijn niet voor de beginnende piloot weggelegd! Als je maar af en toe vliegt is een EN C / LTF C scherm af te raden. Je zou onprettig verrast kunnen worden!
EN D / LTF D: Echte prestatieschermen. Om deze schermen te besturen is veel vaardigheid en inspanning nodig. Schermenvliegtoestellen van deze klasse kunnen nerveus zijn en het zal je bij sommige types moeite kosten om het scherm uit een noodsituatie te halen.
De paragliders worden aan de hand van een gedefinieerde serie vliegtesten in een klasse ingedeeld. Boven de EN/LTF klassen is er ook nog een categorie paraglidingtoestellen die niet passen binnen de EN 926-2 of LTF normering. Deze “buitencategorie” paraglidingtoestellen zijn veelal wel op de sterkte van de constructie getest conform de EN 926-1 norm. Deze norm zegt echter niets over de vliegeigenschappen. Dergelijke paraglidingtoestellen worden ontworpen voor zeer ervaren piloten. Ze worden gebruikt bij met name overland- of kunstvluchten (acrobatiek) en bij wedstrijden waarbij geen bepaalde EN/LTF klasse is vereist. In Nederland worden niet geklassificeerde schermen veelal bij het duinsoaren gebruikt.
Kunde en ervaringen zeker zo bepalend voor veilig vliegen
Het goed kunnen vliegen heeft overigens maar voor een deel met het soort (klasse) paraglidingtoestel te maken! Het meeste komt aan op de kunde en ervaring van de piloot. Er zijn piloten die alsmaar hogere klassen wensen te vliegen. Wanneer dit gedaan wordt in de hoop beter te gaan presteren, is het eerder aan te raden om de theoretische kennis en praktische vaardigheden te verhogen dan om een hoog geklassificeerd scherm te kopen. Het leren kennen van je paraglidingtoestel kost tijd, maar je leert wel de limieten en mogelijkheden van je paraglidingtoestel kennen! Hierdoor zal je vliegvaardigheid enorm verbeteren. Daarbij zijn veiligheidstrainingen een belangrijk hulpmiddel. Het is bekend dat piloten met een EN B / LTF B paraglidingtoestel meer dan 200 km ver kwamen. Een kwestie van een goede beheersing van het paraglidingtoestel.
Eigen spullen kopen
Wanneer je start met je opleiding tot piloot van een paraglidingtoestel voorziet de school in al je spullen. Je huurt een scherm, harnas, helm en al wat je meer nodig hebt. Maar na verloop van tijd wil je misschien je eigen spullen hebben. Wat schaf je aan, waar doe je dat en waar moet je op letten?Het materiaal dat je bij Nederlandse scholen huurt, is van uitstekende kwaliteit. Bovendien is huren veel voordeliger wanneer je maar een of twee weken per jaar vliegt, dan een eigen uitrusting kopen. En je hebt er geen omkijken naar. Maar er zijn veel argumenten om toch eigen spullen aan te schaffen, bijvoorbeeld wanneer je je brevet 2 hebt gehaald en je wilt onafhankelijk van een school gaan vliegen.
Essentiële spullen eerst
Een eigen helm is een goede eerste investering: hygiënischer en comfortabeler dan een huurexemplaar. Een eigen harnas volgt. Schoolharnassen zijn voor gemiddelde mensen. Een bijzonder lang, kort, breed of smal persoon zal er niet lekker in zitten. Bovendien moet je een harnas afstellen en dat hoeft met een eigen harnas maar een keer.Ten slotte het paraglidingtoestel. Schoolschermen zijn zeer veilige, rustig reagerende schermen. Perfect voor beginnende piloten, maar naar mate je meer ervaring hebt wil je misschien een paraglidingtoestel dat iets vlotter reageert of vliegt. Het is ook bijzonder leuk en leerzaam om eens met een ander merk of type scherm te vliegen. De verschillen zijn duidelijk merkbaar. Paraglidingtoestel en harnas zijn veelal typegoedgekeurd volgens de EN 926 en/of LTF norm. Het is verstandig een helm te dragen die voor vliegen geschikt is.Een radio is een goede aanschaf als je veel liert, met een groep of school vliegt. Zorg wel dat je de juiste radiofrequenties kunt ontvangen, vraag het na bij je school. Een eigen lierrelease kan handig zijn wanneer je vanaf het lierveld overland wilt gaan vliegen. Gadgets zoals vario en gps zijn in het begin geen must.
Kosten
Nadelen van eigen spullen zijn er ook. Een paraglidingtoestel moet elke twee jaar (of 150 vlieguren) gekeurd worden door de fabrikant of keuringsinstantie. Dat brengt kosten met zich mee. Vergeet niet dat je ook een reserveparachute moet kopen en onderhouden. De ontwikkelingen in materiaal gaan bovendien zeer snel. Over twee jaar zijn de schermen en harnassen weer beter, lichter en sneller. Koop je dan alweer nieuw materiaal, dan zal je afschrijving hoog zijn. Gebruikt materiaal verliest vrij snel zijn waarde, ongeveer de helft in het eerste jaar.
Waar klop ik aan?
Voordat je een paraglidingtoestel of harnas koopt, is het sterk aan te raden om het uit te proberen. Je kunt alleen weten hoe een paraglidingtoestel of harnas (bij voorkeur de combinatie van die twee!) vliegt als je er daadwerkelijk mee hebt gevlogen. Het ene paraglidingtoestel is het andere niet, ook al is het in dezelfde klasse gecertificeerd (bijvoorbeeld een EN-A of EN-B scherm). Naast de scholen vormen de zogeheten testivals een mooie gelegenheid voor het uitproberen van materiaal.
Wanneer je hebt besloten wat je wilt aanschaffen, kies je voor nieuw of gebruikt materiaal. De aanschaf van nieuw materiaal kan goed via een van de KNVvL paraglidingscholen of -verenigingen. Veel scholen zijn importeurs van bepaalde merken. De instructeurs kunnen je persoonlijk adviseren, zijn soms op de hoogte van jouw vliegcapaciteiten en ervaring en je kunt het materiaal vaak proefvliegen.Tijdens de Paragliding en Delta Beurs in januari in Wageningen zijn nagenoeg alle scholen en leveranciers vertegenwoordigd. Behalve dat je er veel kunt kopen, kun je er vooral ook gemakkelijk en goed advies krijgen.Een goede mogelijkheid om gebruikt lesmateriaal te kopen is ook via een van de Nederlandse vliegscholen. Tevens is op websites als Marktplaats.nl en DHV Gebrauchtmarkt (van de Duitse zustervereniging van de KNVvL afdeling Paragliding) veel tweedehands materiaal te koop. Zorg dat het materiaal gekeurd is of laat het zelf keuren voor je ermee vliegt.
Laat je adviseren
Tot slot een waarschuwing: koop alleen zelfstandig je eigen materiaal (dus zonder advisering van een instructeur of school) als je genoeg kennis hebt om te beoordelen of het materiaal voor jou geschikt is en veilig is. Je moet minimaal op de hoogte zijn van de verschillende certificeringen van schermen en wat dat betekent voor de vliegeigenschappen ervan. Ook de combinatie van harnas en scherm is van belang.Wil je enkel een scherm en harnas om grondoefeningen mee te doen, dan gelden de waarschuwingen in veel mindere mate. Elektronica zoals een radio, vario en gps zijn prima tweedehands te kopen. Ten slotte: ook duinsoaren is vliegen. Voor soaren dien je dus ook een paraglidingtoestel te hebben dat voor jouw vliegcapaciteiten geschikt is.