25 juni 2025
Ja zeker! Mijn vader vloog op Gilze, zo kwam ik ermee in aanraking. Uiteindelijk vlieg ik nu op Venlo en daar vliegt mijn dochter ook, sinds haar 13de, en ze heeft inmiddels haar brevet. Maar hoe dat precies zit met die genen.. mijn twee andere kinderen hebben er niks mee. Ik ben trouwens niet zo jong begonnen. We hebben een aantal jaren in het buitenland gewoond; in Italië was het voor een kind van 15 gewoon te duur. Pas toen we in Eindhoven kwamen wonen was het mogelijk om te gaan zweefvliegen; ik was 17. Maar wel een snelle leerling. Na een jaar had ik mijn brevet en vloog ik mijn eerste overlandjes.
Ik werd instructeur in 1996. (Wat vond /vind je daar leuk aan?) Enthousiaste mensen voorin, die ik iets kan leren! Ik laat ze graag veel vliegen en het is geweldig als er dan een kwartje valt. Op een gegeven moment zie je dat ze snappen hoe het werkt, in drie dimensies. En dan verbaasd over zichzelf: Hee, deed ík dat? Dan natuurlijk dat hele traject, met vallen en opstaan. En dan uiteindelijk dat inzicht en dat groeiende zelfvertrouwen. Dat vind ik nog steeds leuk, ik doe het met plezier. Beginnen met besturen, dat was voor mij ledensecretaris en dan penningmeester in het clubbestuur. Het werd voor mij ‘serious business' toen ik Chef Instructeur werd in 2008. Ik viel met mijn neus in de boter: die winter kregen we een brief van Defensie dat we niet meer mochten vliegen op Eindhoven. Daar was het laatste woord nog niet over gezegd; er werd onderhandeld over ‘hoe dan wél’, maar telkens werden de touwtjes weer strakker aangehaald. Steeds maar wachten met starten als er een vliegtuig ging starten of kwam landen – en dan ruim genomen. Zo ging de lol er wel af, dus begonnen we met onderzoek naar andere mogelijkheden.
Ja, vooral bij de leden die de achteruitgang meemaakten. Juist de nieuwe leden maakte het niet uit; die wisten niet beter. Maar toch.. om dóór te kunnen gaan moesten we verkassen. Nistelrode en Venlo waren redelijk bereikbaar per auto. Maar ja, niet meer op de fiets hè. Qua afstand/ reistijd maakte het niet veel uit - maar qua luchtruim wel! Op Venlo was de wereld ineens veel groter! Dus, na stemming, werd het de Venlo-Eindhoven ZweefvliegClub. We gingen met een man of 50 naar Venlo. Als Eindhovenaar vormde ik met twee Venlose instructeurs het nieuwe CI-team. Er werd een gemengd bestuur gevormd met Baer Selen als voorzitter. Op een gegeven moment vroeg hij mij of ik hem wou opvolgen. Dat heb ik met plezier gedaan, maar als je termijnen op zijn moet je stoppen. Dat vind ik. Bovendien merkte ik dat ik al met al, CI en daarna voorzitter, al zo’n 16 jaar continu ‘aan ‘ had gestaan - en dan is het wel even op.